Home sweeeet home!

Hallo iedereen,

Hier zijn we nog eens voor, helaas, de laatste update van ons verblijf in Marokko. Onze inleefreis loopt onvermijdelijk ten einde. Vanmorgen hebben we met spijt in het hart afscheid moeten nemen van Hlimou en zijn familie. Wat waren dat hartverwarmende mensen! We zijn onbeschrijfbaar tevreden en dankbaar om hoe zij ons voor de afgelopen 10 dagen hebben verzorgd en hebben voorzien van allerlei lekkernijen om onze hongerige magen te vullen na de uitputtende activiteiten.

Gisteren legden we na ons laatste avondmaal onze persoonlijke ervaringen op tafel, ieder met zijn eigen interpretatie van de reis. Conclusie: iedereen vond het een zéééér geslaagde inleefreis! Dit komt onder meer doordat we helemaal werden ondergedompeld in de Marokkaanse cultuur. De reis heeft ons ook doen nadenken over ons eigen geluk. We  hebben ons gerealiseerd dat we tevredener moeten zijn met de kleine dingen in het leven en er meer van leren genieten (zoals een rol wc-papier kunnen bemachtigen om eens goed te gaan KAKKN). Trees leerde bijvoorbeeld als eerste dan ook perfect wc-papier te lenen/stelen van Hlimou’s voorraad. 

Het waren tien fantastische – vooral leerrijke – dagen, maar we zullen toch tevreden zijn wanneer we terug in ons eigen bedje zullen liggen, bedekt met onze geparfumeerde lakens die we gewoon zijn en hard gemist hebben. Ook onze vertrouwde Nutella zal onze smaakpapillen deugd doen.

Tot slot willen we al onze trouwe volgers bedanken voor het loyaal volgen van onze blog, voor het onophoudelijke gespam van talloze reacties op eerder gepubliceerde blogs én voor het gezamenlijk bewonderen van de professionele foto’s die massaal door het HW-team werden genomen! We kijken met een glimlach op ons gezicht terug naar deze belevenis, eentje om nooit of te nimmer te vergeten!

Hierbij willen we uiteraard ook onze dankbaarheid uitdrukken aan de begeleidende leerkrachten: Elise “Mosie” Van der Mosen, Natalie “Nathie” Ampe & Kathleen “Kathy” Vanoverbeke. Het is dankzij jullie dat deze reis zo succesvol en vlot verliep; jullie zorgden voor een flexibele planning en bevorderden het plezier van ieder van ons! Bij deze, duizendmaal bedankt!

Voor een laatste keer: ‘La vie est belle!’

Inez, Jone & Mai Vy (EN JURGEN!!!!!!) 

Quote van de dag:
– “Vous voulez une banane? Un orange? De l’eau? Du pain? Du pain chaud?” – Hlimou, zo ongeveer 9x per dag.
Advertenties

Survival of the fittest

Marokkaanse pannenkoeken, chocoladekoeken, verse fruitsap en warme chocomelk, het ontbijt in de toeristische ‘hoofdstad’ Marrakech was zonder twijfel het lekkerste van onze Marokkoreis. Na dit lekker ontbijtje op het Jemaa El Fna plein was het tijd om er nog eens op eigen houtje op uit te trekken. Terwijl de leerkrachten hun historische bagage nog wat bijschaafden door de Ben Youssef Medressa te bezoeken, gingen wij nog even shoppen in de bekende souks. Na een drukke voormiddag was het tijd om weer aan tafel te schuiven en onze mooie aankoopjes aan elkaar te showen. Natuurlijk ontbraken de sappige afbiedverhalen hier niet. Toen was het alweer tijd om onze bagage op te halen in ons hotel en richting tourbus te trekken. Rond 13.30 verlieten we Marrakech in onze stijlvolle partybus.

Helaas gaf de partybus na ongeveer anderhalf uur de geest en waren we genoodzaakt om het te doen met beperkte voorraden. Al snel werd de paniek weggedreven door het spelen van ‘waarheid, durven of doen’, waarbij duidelijk werd dat iedereen in een kannibaal zou veranderen mochten we er langer vastgezeten hebben. Iedereen was namelijk onophoudelijk bezig met het beraadslagen over wie er als eerste opgegeten zou worden. Sommigen onder ons (we gaan geen namen noemen…) vonden het nodig om hun behoeften te doen langs de zijkant van de autostrade waar we gestrand waren. Deze personen voorzagen zichzelf van het nodigen en gingen zonder gène op hun hurk een kleine of een grote boodschap doen. Na verscheidene pogingen van het herstarten van de partybus, kwam twee uur later uiteindelijk de verlossing in de naam van partybus 2.0.

Rond 20.00 uur kwamen we in het voor ons bekende Taroudant terecht, na het urenlange aanhoren van de buschauffeur die voortdurend Arabisch zat te praten tegen een of andere persoon die blijkbaar niets beters te doen heeft dan zijn tijd te vullen met het vrijwillig aanhoren. We werden bij Hlimou thuis met open armen ontvangen en genoten van een lekker avondmaal: spaghetti bolognaise met het gebruikelijke Marokkaanse brood. Hiermee sloten we de geslaagde laatste avond in Marokko af, met een brede glimlach op ieders gezicht, en met toekomstige tranen in de ochtend bij het nakende afscheid.

Nu nog even snel onze koffertjes pakken en dan snel onder de lakens om er morgen heel vroeg weer met veel energie tegenaan te gaan.

XOXO Jurgen en Hannah

Quote van de dag:
– “Een vertrek is het begin van een nieuw avontuur”

Zin van de dag:
– “Is dit een prank?”