Home sweeeet home!

Hallo iedereen,

Hier zijn we nog eens voor, helaas, de laatste update van ons verblijf in Marokko. Onze inleefreis loopt onvermijdelijk ten einde. Vanmorgen hebben we met spijt in het hart afscheid moeten nemen van Hlimou en zijn familie. Wat waren dat hartverwarmende mensen! We zijn onbeschrijfbaar tevreden en dankbaar om hoe zij ons voor de afgelopen 10 dagen hebben verzorgd en hebben voorzien van allerlei lekkernijen om onze hongerige magen te vullen na de uitputtende activiteiten.

Gisteren legden we na ons laatste avondmaal onze persoonlijke ervaringen op tafel, ieder met zijn eigen interpretatie van de reis. Conclusie: iedereen vond het een zéééér geslaagde inleefreis! Dit komt onder meer doordat we helemaal werden ondergedompeld in de Marokkaanse cultuur. De reis heeft ons ook doen nadenken over ons eigen geluk. We  hebben ons gerealiseerd dat we tevredener moeten zijn met de kleine dingen in het leven en er meer van leren genieten (zoals een rol wc-papier kunnen bemachtigen om eens goed te gaan KAKKN). Trees leerde bijvoorbeeld als eerste dan ook perfect wc-papier te lenen/stelen van Hlimou’s voorraad. 

Het waren tien fantastische – vooral leerrijke – dagen, maar we zullen toch tevreden zijn wanneer we terug in ons eigen bedje zullen liggen, bedekt met onze geparfumeerde lakens die we gewoon zijn en hard gemist hebben. Ook onze vertrouwde Nutella zal onze smaakpapillen deugd doen.

Tot slot willen we al onze trouwe volgers bedanken voor het loyaal volgen van onze blog, voor het onophoudelijke gespam van talloze reacties op eerder gepubliceerde blogs én voor het gezamenlijk bewonderen van de professionele foto’s die massaal door het HW-team werden genomen! We kijken met een glimlach op ons gezicht terug naar deze belevenis, eentje om nooit of te nimmer te vergeten!

Hierbij willen we uiteraard ook onze dankbaarheid uitdrukken aan de begeleidende leerkrachten: Elise “Mosie” Van der Mosen, Natalie “Nathie” Ampe & Kathleen “Kathy” Vanoverbeke. Het is dankzij jullie dat deze reis zo succesvol en vlot verliep; jullie zorgden voor een flexibele planning en bevorderden het plezier van ieder van ons! Bij deze, duizendmaal bedankt!

Voor een laatste keer: ‘La vie est belle!’

Inez, Jone & Mai Vy (EN JURGEN!!!!!!) 

Quote van de dag:
– “Vous voulez une banane? Un orange? De l’eau? Du pain? Du pain chaud?” – Hlimou, zo ongeveer 9x per dag.

Survival of the fittest

Marokkaanse pannenkoeken, chocoladekoeken, verse fruitsap en warme chocomelk, het ontbijt in de toeristische ‘hoofdstad’ Marrakech was zonder twijfel het lekkerste van onze Marokkoreis. Na dit lekker ontbijtje op het Jemaa El Fna plein was het tijd om er nog eens op eigen houtje op uit te trekken. Terwijl de leerkrachten hun historische bagage nog wat bijschaafden door de Ben Youssef Medressa te bezoeken, gingen wij nog even shoppen in de bekende souks. Na een drukke voormiddag was het tijd om weer aan tafel te schuiven en onze mooie aankoopjes aan elkaar te showen. Natuurlijk ontbraken de sappige afbiedverhalen hier niet. Toen was het alweer tijd om onze bagage op te halen in ons hotel en richting tourbus te trekken. Rond 13.30 verlieten we Marrakech in onze stijlvolle partybus.

Helaas gaf de partybus na ongeveer anderhalf uur de geest en waren we genoodzaakt om het te doen met beperkte voorraden. Al snel werd de paniek weggedreven door het spelen van ‘waarheid, durven of doen’, waarbij duidelijk werd dat iedereen in een kannibaal zou veranderen mochten we er langer vastgezeten hebben. Iedereen was namelijk onophoudelijk bezig met het beraadslagen over wie er als eerste opgegeten zou worden. Sommigen onder ons (we gaan geen namen noemen…) vonden het nodig om hun behoeften te doen langs de zijkant van de autostrade waar we gestrand waren. Deze personen voorzagen zichzelf van het nodigen en gingen zonder gène op hun hurk een kleine of een grote boodschap doen. Na verscheidene pogingen van het herstarten van de partybus, kwam twee uur later uiteindelijk de verlossing in de naam van partybus 2.0.

Rond 20.00 uur kwamen we in het voor ons bekende Taroudant terecht, na het urenlange aanhoren van de buschauffeur die voortdurend Arabisch zat te praten tegen een of andere persoon die blijkbaar niets beters te doen heeft dan zijn tijd te vullen met het vrijwillig aanhoren. We werden bij Hlimou thuis met open armen ontvangen en genoten van een lekker avondmaal: spaghetti bolognaise met het gebruikelijke Marokkaanse brood. Hiermee sloten we de geslaagde laatste avond in Marokko af, met een brede glimlach op ieders gezicht, en met toekomstige tranen in de ochtend bij het nakende afscheid.

Nu nog even snel onze koffertjes pakken en dan snel onder de lakens om er morgen heel vroeg weer met veel energie tegenaan te gaan.

XOXO Jurgen en Hannah

Quote van de dag:
– “Een vertrek is het begin van een nieuw avontuur”

Zin van de dag:
– “Is dit een prank?”

Hashmilou

Beste dames en heren,

We moesten spijtig genoeg het koude, maar adembenemende Imlil verlaten deze ochtend. Met nog een laatste blik op het mooie landschap reden we verder naar Marrakech. Na een uurtje rijden kwamen we aan op ons hotel, gelegen midden in de stad. Op het dakterras is er een mooi panoramisch zicht over Marrakech. We bezochten enkele bezienswaardigheden zoals het Bahiapaleis, de Saadigraftombes, het Djemaa el Fna plein en ook de souks konden natuurlijk niet ontbreken. Wat we niet konden vermijden was het verloren lopen in de souks en enkele huwelijksaanzoeken van mannen. ’s Avonds had Hlimou (-of ook wel Hasmilou voor de vrienden) een stevige snack voor ons voorzien en kregen we nog wat vrije tijd in het bruisende Marrakech.

Morgen bezoeken we in de voormiddag Marrakech nog wat meer en in de namiddag gaan we terug naar Taroudant om afscheid te nemen van het gezellige dorpje waar we de voorbije 7 dagen waren.

Slaapzacht lezertjes van ons,

Lau en Yen

Quotes van de dag:
– “Excuse me, where is the exit of the souks?” – Verdwaalde cool kids (Emma, Laura en Yentl) in de Souks
– “Gazelle, tu veux un gazon?” – man in de Souks
– “Een glimlach is al een begin.” D.B. Quotes

SNEEUWPRET AU MAROC

Hey trouwe volgers,

Deze ochtend stonden we op en waren meteen klaar voor de lange rit in het mooie atlasgebergte. We begonnen de rit vol moed en genoten van enkele tussenstops met prachtige uitzichten. Tegen de middag merkten we al snel dat de rit langer zou duren dan gepland. Nadat iedereen in slaap viel, zorgde een sneeuwballengevecht ervoor dat we er terug tegen aan konden. Jawel, we zijn tot bij de sneeuw geraakt. Wist je dat je in Marokko kon skiën? En dat we met onze handen en voeten de Marokkaanse sneeuw hebben gevoeld? En dat op onze slippers? Sneeuwpret gegarandeerd!

Aangekomen in Imlil dachten we dat we tot rust konden komen in onze gîte, maar eerst moesten we nog een uur moesten stappen. Gelukkig hadden we mooi uitzicht. Eens de zon wegtrok daalde de temperatuur tot een Belgisch klimaat. Iedereen kroop snel in zijn slaapzak en we maakten het gezellig door dicht bij elkaar te kruipen. Na een kopje thee gingen enkelen wandelen terwijl de anderen een gezellig spel speelden. Tijdens de adembenemende wandeling hebben we kunnen genieten van het mooie uitzicht op het bergdorp. Hlimou leerde ons nadien enkele kennismakingsspelletjes en gaf ons weer interessante inzichten in de Marokkaanse cultuur. Eens het uur voor het avondeten aangebroken was, konden we ons verwarmen aan een haardvuur en genoten van een heerlijke couscous.

Na deze vermoeiende dag kunnen we nu met een gerust hart gaan slapen in deze koele gîte.

Dikke kusjes x

Trees, Vanessa en Emma

Quotes van de dag:
– “La vue est belle!” (Jurgen)
– “Van FC De kampioenen kan je super veel leren” (Marie)
– “Het is hier fucking koud!” (Yentl)

Dikken… boîte!

Deze ochtend waren we aangenaam verrast toen we zagen dat de henna op onze huid er zo goed uitzag. Gisterenavond leek het nog een beetje op het resultaat van een uitgelopen oranje fluostift, maar de nacht heeft duidelijk deugd gedaan 🙂

Fris en monter vertrokken we met z’n allen naar Centre Ahli voor het afscheidsfeest met alle straat- en/of weeskinderen. Voor de gelegenheid werd de geluidsinstallatie en de synthesizer van onder het stof gehaald, stoelen werden aangerukt, de thee en koekjes werden klaargezet en iedereen was uitgelaten. Zoals de titel al doet vermoeden werd het een echt festijn! Al snel werden alle stoelen aan de kant geschoven en werd er vooral heel erg veel plezier gemaakt. Er volgden nog mooie speeches van de schooldirectrice, onze eigenste Hlimou en onszelf. We kregen ook een prachtig handgemaakt cadeau in pleister van de jongens. Het zal zeker een ereplaatsje krijgen in het HW-lokaal! Wij bedankten het centrum op onze beurt met een ingekaderde foto.

Het was echt schitterend om te zien hoe iedereen zich uitleefde. Of je nu een straatkind, weeskind of net uit een warm nest komt, of je nu gesluierd of met blote armen rondloopt, of je nu moslim, christen of atheïst bent, alle kinderen willen hetzelfde: spelen, dansen, voetballen, knuffelen en vooral heel veel lachen.

Het afscheid viel dan ook zeer zwaar: keer op keer stelden we het moment nog een beetje uit, er volgden extra kusjes en knuffels, er werd een recordaantal selfies genomen en werden er nog meer contactgegevens uitgewisseld. De warmte en liefde van de kinderen zullen we echt niet snel vergeten…

Na een lekkere Marokkaanse lunch trokken we dan richting ons dakterras, want vandaag was onze eerste echte zomerse dag. Heerlijk! In de beslotenheid van ons terras werden de rokjes korter en de t-shirts beperkter en werd er naarstig aan onze teint gewerkt. Nadien gingen we volledig in toeristische modus en bezochten we de stadsmuren, een tot hotel omgebouwd paleis en de souks van Taroudant, dat alles met Hlimou als gids van dienst.

Het was absoluut een prachtige dag en de resterende drie dagen beloven al even schitterend te worden: morgenochtend vertrekken we naar Imlil, een stadje in de Atlas waar een bergtocht op het programma staat en we één nachtje verblijven. Maandag reizen we dan verder door naar Marrakech om ook daar wat cultuur op te snuiven. Als alles goed gaat zijn we dinsdagavond terug ‘chez Hlimou’ en woensdagochtend volgt de terugkeer richting Brussel.

Heel veel liefs,

Elise, Katleen en Nathalie

Quote van de dag: “Alle wegen leiden naar Hlimou.”

“De ene match is de andere niet”

Hallo beste volgers,

We vlogen er snel in vandaag, iedereen was zeer enthousiast om nog eens alles te geven voor de laatste echte projectdag. Zoals elke dag werd iedereen in groepjes verdeeld. Onze artgroep schilderde met veel kleur en creativiteit de laatste spatjes op de muren: een Joerkschilderij en een hartjesmuur werden na bloed, zweet en tranen te bewonderen op de muren van Centre Ali. Ook het babyteam heeft zichzelf overtroffen. Na een uur waren we al klaar met al de baby’s te verversen, terwijl dit normaal gezien veel langer duurt. Ook in het kleuterschooltje was de sfeer op en top. Na het spelen, voeden, verven en knuffelen was het tijd voor het middagmaal. EINDELIJK couscous!

Na het middagmaal was het tijd voor een groepsfoto aan de stadsmuren van Taroudant. Hierbij hield iedereen een letter vast om de zin: UN GRAND MERCI te vormen als bedanking voor het personeel van al onze projecten en Hlimou, onze voortreffelijke gastheer.

Na onze middagpauze vlogen we er weer met volle moed in, ook al was het maar voor een uurtje. Het was tijd voor een afscheidsmomentje met de kinderen van Lalla Amina, een emotionele ervaring. We hadden maar een uurtje, want nadien volgde de clash met de voetballers van Centre Ali…

Om 16:00 was het zover, we moesten onze groep in twee delen opsplitsen om nadien een match 8 tegen 8 te spelen. Een voetbalmatch waar de jongens, zowel onze Vlaamse als de Marokkaanse, al sinds dinsdag naar uit hadden gekeken. Uiteindelijk werden er vier matchen gespeeld, waarvan we er toch eentje van hebben gewonnen. Een hele prestatie, als je kijkt naar de talenten die er bij de andere ploeg rondliepen.

Nadien werd er nog volop gesocialised met de Marokkaanse jongeheren. Er werd gedanst, gejongleerd met de bal en volop contacten gelegd. Een topervaring!

’s Avonds was er voor de meiden nog een toffe verrassing: henna. Een tatoeage op korte termijn, die naar het schijnt ook nogal pikt. De jongens haalden de hammamervaring van gisteren in en kwamen volledig relaxed en gescrubt terug met een babyhuidje.

Helaas zijn we ook tot de constatatie gekomen dat we reeds in de helft van onze reis zitten. Na onze werkweek volgt er morgen een afscheidsfeest met iedereen van Centre Ahli en erna volgt er enkel nog ontspanning, totale relaxatie en toeristische tripjes!

Nog zonnige groetjes uit Marokko van Dietje en Nelie x

Quote van de dag: “De helft is het begin van het tweede deel” – D.B. Quotes

Laura’s b-day bash

Laura’s b-day bash

Hey trouwe lezers,

Vandaag begon net zoals anders met het gezang van de muezzins, maar de sfeer zat er alweer direct in, want we hadden een jarige onder ons. Laura werd vandaag namelijk volwassen! Na het ontbijt splitsten we weer op en beleefden we allen een fijne ochtend. Bij Lala Amina was er zeer heugelijk nieuws te melden, want een van de baby’tjes werd geadopteerd! Hierdoor kwamen we ook te weten dat zo’n proces heel veel tijd inneemt en het kindje dus nog wel even in het weeshuis zal moeten verblijven, maar het is echt fijn om te weten dat het kindje verder in een eigen nestje zal opgroeien.

Na de middag genoten we even van heerlijk weer en gingen we op bezoek bij een arganoliefabriekje. Hier konden we dan ook tal van producten kopen, van rimpels tot cellulitis of sinuspijn – wij zullen er geen last van hebben! Erna gingen we terug richting onze kindjes. Ondanks een beetje regen, konden we hier toch weer veel plezier maken dankzij de talrijke spelletjes en groovy danspasjes.

Dit keer was een avondje thuis geen optie. We genoten eerst van spaghetti met kaneel en suiker (suiker is hier overvloedig aanwezig en lijkt in zowat elk gerecht het basisingrediënt te zijn) en hierna vertrokken we met de meisjes naar de hamam, terwijl de jongens de Belgische voetbal gingen volgen in een lokaal cafeetje. De legendarische wedstrijd tussen onze Belgische trots AA Gent en de Engelse topper Tottenham Hotspur, in het mytische stadion van Wembley, konden onze boys niet aan zich voorbij laten gaan. Gent wist zich op magistrale wijze te kwalificeren voor de volgende ronde van de Europa League, aldus Dietje Bochar en Joerk Peeters, die uitzinnig waren van vreugde 🙂

Over naar de ladies in de hamam: toegegeven, de hamam was niet wat we ervan verwacht hadden. We kwamen binnen in een heel warme ruimte vol met stoom en vrijwel meteen begon een half naakte vrouw een voor een onze haren te wassen. Hierna werden we doorverwezen naar een andere vrouw die ons letterlijk van kop tot teen behoorlijk hardhandig schrobde. Wanneer we dan dachten dat dit het einde was, kregen we ook nog een modderbad. Dit was het allemaal absoluut waard, want ieder van ons kwam buiten met een babyhuidje en een band die in de hamam gesmeed wordt, valt niet zo maar te evenaren.

Uiteindelijk sloten we de dag af met een heerlijk stukje verjaardagstaart, aardbeien en lekkere Cola en Fanta, waar onze gastheer Hlimou voor gezorgd had. Dat de taart bovendien geserveerd werd op prachtige prinsessenbordjes maakte de dag he-le-maal af.

Het was alweer een zeer vermoeiende, maar vooral een bijzonder toffe dag! Hopelijk meer van dat morgen, nadat we goed genoten hebben van onze nachtrust.

Kusjes, Vanessa en Trees

Quotes van de dag:

  • “Diarree, dat doet pijn aan uw holletje.” ~ Jone
  • “Oké, ik heb genoeg borsten gezien voor vandaag, ik smeer hem” ~ Elise
  • “ONCE A BUFFALO , ALWAYS A BUFFALO!!!” ~ een uitzinnig Dietje